Po długim kazaniu (fuj!) mogliśmy pójść do sal. Ja z Aleną szłam ramię w ramię i właśnie wchodziłyśmy do sali kiedy p.Bernard kazał nam usiąść oddzielnie. Trzeci rok z z rzędu.
-Proszę pana nie znudziło się już panu?!
-Nadal nie panno Watson.
Przewróciłam oczami i usiadłam w ostatniej ławce od okna. Przynajmniej będę siedziała sama bo wszystkie inne były już zajęte. Czekaliśmy jeszcze 3 minuty, aż w końcu odezwałam się:
-Na kogo czekamy?!
-Cierpliwości panno Watson. Zaraz powinien dojść do nas nowy uczeń.
I wtedy wszedł ON. Moje przyszłe kłopoty. Harry Styles we własnej osobie. Zarozumiały i obrzydliwie przystojny facet.
Uśmiechnął się do wszyskich i powiedział:
-Dzień dobry wszystkim.
Niektóre dziewczyny westchnęły jakby miały zemdleć. Ja tylko pomyślałam: o boże... masakra!
-Dobrze Harry usiądź koło Juliet.
Zrobiłam wielkie oczy i odsunęłam się na skraj ławki. Kiedy usiadł szepnął do mnie:
-Tak bardzo jesteś strachliwa?
Spionurowałam go wzrokiem, ale on tylko się zaśmiał. Spokojnie dasz radę i nie dasz mu w twarz. HA! Już wiem co zrobię. Przez całą lekcje przybliżałam się dyskretnie do niego i machałam rzęsami- ogólnie zachowywałam się jak idiotka. Kiedy zadzwonił dzwonek powoli spakowałam rzeczy i ruszyłam z Aleną do stołówki. Po drodze zapytała mnie:
-Co ty knujesz ze Stylesem? Widać, że coś szykujesz.
-Lekkie ostudzenie. Odpowiedziałam jej z uśmieszkiem.
***
Przepraszam, że takie krótkie ale nie mam veny :( jutro kolejne! ;)

Superrrrrr czekam
OdpowiedzUsuń